Een loopbaan vol zorg, groei en verbondenheid en …
een leven dat meer is dan afwassen alleen.
Na bijna 25 jaar in het onderwijs is voor mij het moment gekomen om een nieuw hoofdstuk te beginnen. Wanneer mensen me vragen waar ik met de meeste warmte op terugkijk, denk ik niet meteen aan lessen, examens of vergaderingen. Ik denk vooral aan mensen.
Mijn professionele parcours begon in 1985, toen ik afstudeerde als psychiatrisch verpleegkundige. Ik werkte in de psychiatrische zorg in Gent en Kortrijk, was ambulancier bij Vita Ambulans in Menen en bouwde daarna vijftien jaar ervaring op in het Psychiatrisch Centrum O.L.Vrouw van Vrede in Menen. Daar leerde ik hoe belangrijk nabijheid, luisteren en menselijkheid zijn – waarden die ik mijn hele loopbaan heb meegenomen.
In het schooljaar 2001-2002 maakte ik de overstap naar het onderwijs. Wat begon in het Sint-Niklaasinstituut binnen de Leielandscholen, groeide uit tot een loopbaan van bijna een kwarteeuw. Al die jaren had ik het voorrecht om honderden studenten te begeleiden op weg naar een prachtig en betekenisvol beroep in de zorg.
Wanneer mensen mij vragen naar mijn mooiste herinneringen, blijf ik liever bescheiden. Eigenlijk laat ik die vraag liever beantwoorden door de vele studenten die ik doorheen de jaren mocht lesgeven en begeleiden tijdens hun stage. Hopelijk zullen zij zich niet alleen de lessen herinneren, maar vooral het vertrouwen, de betrokkenheid en de passie voor de zorg die ik hen probeerde mee te geven.
Wat mij al die jaren energie gaf? De ontmoeting met mensen. Het enthousiasme van studenten, hun groei, hun twijfels en hun successen. Samen leren, praktijkervaring delen en jonge mensen zien uitgroeien tot competente en warme zorgverleners: dat was voor mij het mooiste aan deze job.
In de voorbije jaren veranderden het onderwijs, de zorg en de maatschappij in sneltempo. Toch bleef voor mij één overtuiging altijd dezelfde: oprechte betrokkenheid, respect voor elkaar, verbondenheid en het geloof in de groeikansen van elke student maken het verschil.
Nu is het tijd om afscheid te nemen van dit hoofdstuk, maar zeker niet van het leven. Ik kijk uit naar nieuwe avonturen, meer tijd voor familie en vrienden en vooral naar de kleine en grote dingen die het leven zo mooi maken. En zoals ik wel vaker met een knipoog zei: het leven is meer dan afwassen alleen.
Aan iedereen die deel uitmaakte van mijn verhaal wil ik oprecht dankjewel zeggen: de directie, collega’s, beleidsmedewerkers, stagepartners en vooral de vele studenten die mijn dagen kleur gaven. Jullie maakten van mijn loopbaan een boeiende, uitdagende en bijzonder waardevolle reis.
Tot slot wil ik graag nog één boodschap meegeven. Blijf nieuwsgierig, blijf geloven in jezelf en onderschat nooit de impact die je als zorgverlener kunt hebben op het leven van anderen. Zorg goed voor je patiënten, maar vergeet ook niet zorg te dragen voor jezelf en voor elkaar.
Dankjewel voor alle mooie jaren.
Meneer Norman
Jij bent bedankt! Geniet van je pensioen.
Op de jaarlijkse Barcelonareis met de derdejaars (2022).